recensie: Vuurvliegjes- Gayle Forman

Vuurvliegjes Boek omslag Vuurvliegjes
Sisters in Sanity
Gayle Forman
The House of Books
2007
251

Vuurvliegjes in een van de vijf boeken die ik tot nu toe las deze maand. Phoe, ik kan me haast niet meer voorstellen dat ik vroegâh maar een of twee boeken per maand las en dacht dat ik niet meer kon halen. Afgelopen maand las ik zeven boeken, waarvan één DNF. Maar deze maand is niet eens halverwege en ik heb er al vijf gelezen.
Goed, ik moet toegeven dat ik vier dunnere boeken las, maar dan nog. I’m Happy

Goed, terug naar Forman. Een paar jaar geleden las ik Als ik blijf van haar. Iedereen was helemaal lyrisch over dat boek. Het was goed, geweldig, fantastisch zelfs. Maar ik vond hem maar minnetjes. Toch gaf ik de schrijfster nog een kans met vuurvliegjes.

Vuurvliegjes

Een nachtmerrie waarin je weet dat je niet gek bent, maar niemand, zelfs je ouders, je leraren en de autoriteiten niet, naar je wil luisteren? Voor de 16-jarige Britt wordt dit werkelijkheid wanneer haar vader haar naar Red Rock stuurt. Red Rock is een instelling die beweert rebelse meiden te kunnen genezen. Niemand kan Red Rock alleen overleven, maar in een instelling waar je privileges verdiend door je lotgenoten te verraden, is het moeilijk om uit te vinden wie je werkelijk kan vertrouwen.  

matig goed

Dit boek heeft een hoge voorspelbaarheid, waar ik onwijs van baalde. Het had een beetje het gevoel van Boy 7, maar dan een stuk minder goed uitgewerkt. Een tehuis voor probleempubers, een beetje liefde en vreselijke werknemers.

Britt wordt in Red Rock gegooid waar ze werken met niveaus. Het begint op één, waar je niks mag en altijd in een privé isoleercel zit. Als je op twee zit, mag je er vaker uit en vanaf drie kan je steeds meer en mag je met groepsactiviteiten meedoen. Als je op 6 zit, weet je dat je bijna naar huis mag. Door andere te verraden kan je stijgen in niveaus en als je iets doet dat niet mag, wordt je minimaal één niveau teruggeplaatst, of helemaal terug naar 1.
De instelling beweerd moeilijke meiden opnieuw op te voeden, maar het gebeurt op nogal onorthodoxe wijze.

Personages

Zo had je Cassie, bitch V die tegelijkertijd heel lief was voor Britt,  Bebe die iedereen standaard lieverd noemde en de onzekere Martha. Samen met de opstandige Britt leken ze al snel vrienden te worden. Of dit goed gaat in een instelling waar je je anderen moet verraden? Ja!

Dit vond ik erg jammer, want het haalde alle spanning uit het verhaal weg. Het zou voor mij een heel stuk spannender zijn geworden als de vriendinnen over elkaar twijfelde. Maar binnen een aantal hoofdstukken waren ze beste maatjes en deden ze alles om elkaar te beschermen.

Ik vond dat de personages erg stereotype waren, weinig diepgang kende en voor een instelling waar je privileges krijgt om elkaar te verraden, waren de vijf meiden wel erg close. Dit gaf een onnatuurlijke feeling aan het boek. nooit twijfelen aan iemand is niet gezond in zo’n instelling. Natuurlijk is het goed om iemand te vinden die je blind kan vertrouwen, maar als je eerder vrij bent door anderen te verraden, zou ik toch niet zomaar iemand vertrouwen. Zeker niet iemand die al veel hoger zit in de rangen dan jij.

Leave a Reply